سى روز گرسنه و تشنه باشند و آنچه را كه در بين اين سى روز مىخورند « 1 » و در خوردن مجاز هستند تفضّلى است از ناحيه حق تعالى برايشان و همين حكم بر جناب آدم نيز ثابت بود بارى حق عزّ و جل حكم مزبور را بر امّت من واجب گردانيد ، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند : * ( كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ ) * ( اى اهل ايمان بر شما نيز روزه داشتن فرض گرديد همان طورى كه بر امم گذشته فرض شده و اين تكليف به خاطر آن است كه شما پرهيزكار شويد ، روزهايى به شماره معيّن روزه داريد ) يهودى عرضه داشت : اى محمّد راست گفتى ، بفرماييد : پاداش كسى كه اين سى روز را روزه دارد چيست ؟ نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمودند : مؤمنى نيست كه ماه رمضان را به اميد اجر و پاداش روزه بگيرد مگر آنكه خداوند هفت خصلت برايش مقرّر مىفرمايد : اوّل : حرام را از بدنش ذوب مىكند . دوّم : به رحمت بارى تعالى نزديك مىگردد . سوّم : روزه‌اش كفّاره لغزش پدرش حضرت آدم عليه السّلام مىباشد . چهارم : حق تعالى سختىهاى مرگ را بر او آسان مىفرمايد . پنجم : از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امانش قرار مىدهد . ششم : برات آزادى از جهنّم را نصيبش مىگرداند . هفتم : از طيّبات بهشتى بهره مندش مىكند . يهودى عرضه داشت : اى محمّد راست گفتى . باب صد و دهم سرّ اين كه احتلام روزه را باطل نكرده ولى نكاح و نزديكى نمودن آن را باطل مىنمايد حديث ( 1 ) على بن حاتم از قاسم بن محمّد از حمدان بن الحسن ، از حسين بن وليد ، از عمر بن

--> « 1 » - مقصود خوردن و آشاميدن در شبها است .